"Καπριτσιο"

Είναι μικρή .. Τόσο Όσο χρειάζεται για να την φροντίζουν και να την αγαπούν ..
Κρυφά έξυπνη .. Ένα άγριο πλάσμα ..που Έχει φυλακιστει,
Στερηθεί , και ορμαει να ξεσκισει με μανία και σχεδόν άθελα της,
Οτιδήποτε τις δίνεται με τόση ευκολία.
..και τις δίνονται πολλα για αυτο ακριβώς το λόγο ..!
Ελεύθερη και δυνατή .. Αλλα και φυλακισμενη μέσα στο ίδιο της το κλουβί, ανήμπορη
Να δραπετεύσει.. Το κλειδι το Έχει, Αλλα δεν Είναι αρκετά έξυπνη να το καταλάβει!
Ένα άγριο πλάσμα με αισθήματα πολυ Καλα κρυμμένα .. Που Ούτε η ίδια δεν Μπορει να
Βρει πια .....
Τι Κρίμα ... Να Μπορει να καταφέρει οτιδήποτε θελήσει και αυτη Απλά να μην θέλει..
Η να νομιζει πως δεν Μπορει .. Η να μην ξέρει τι να τα κάνει όταν τα αποκτήσει..

Όμως τι να τα κάνει Αφού Ποτέ δεν θα της Είναι αρκετά ..;

2011

Καινούριος χρόνος.. παλιές ευχές..
καινούριες ανάγκες.. παλιές επιθυμίες..
καινούρια πρόσωπα.. παλιές αναμνήσεις..
Και τι δεν θα δινα να γύρναγα τον χρόνο πίσω ..
πάντα εκεί ..!

Το παρελθόν μου γύρισε πίσω πολυ γρηγορα.. Και το μέλλον μου αργουσε πολυ να έρθει να με βρει ..

Μεγαλώνω..

..και μπορώ να είμαι ότι θέλω εγώ..! Σήμερα ευαίσθητη.. αύριο αναίσθητη.. μεθαύριο αχάριστη..

Μεγαλώνω.. και δεν έχω χρόνο.. δεν έχω δάκρυα.. δεν έχω θρήνο.. Έχω εικόνες, μνήμες, στιγμές.. Δεν έχω λέξεις.. που να καταφέρουν να περιγράψουν.. 

Δεν έχω μέτρο.. Αρχή η τέλος.. Όρια.. Σχέδια.. άμυνες.. γνώση.. λογική..  Βάρος στα πόδια.. 

Έχω φτερά.. Δεν έχω μάτια, φωνή.. Μόνο ελπίδα! 

Δεν έχω μέλλον.. Έχω φόβο.. έχω εμένα.. ..και εμένα..!

Δεν έχω εσένα.. και αυτό με κάνει ακριβώς αυτό που είμαι! 

Δεν έχω ιδέα ποια θα ήμουν αν θα ήσουν εδώ..

100 μικρές ανάσες..

Εκατό μικρές ανάσες

Κι ούτε μια πραγματική

Δεν το χω έτσι φανταστεί

Αν αυτό ζωή το λένε

Δε γεννήθηκα γι' αυτή

Αλλιώς εγώ το 'χω σκεφτεί

Εγώ ανάσαινα ζωές

Απ' τη δικιά μου πιο πολλές

Γι' αυτό παράσταινα μορφές

Που ζούσαν σ' άλλες εποχές

Και το διασκέδασα

Που κατασκεύασα

Τον κόσμο μου σε μιαν αναπνοή

Και η αξία μου

Στην ασφυξία μου

Απ' τις ανάσες μου η πιο πραγματική

Εκατό μικρές κουβέντες

Κι ούτε μια σημαντική

Κάτι σπουδαίο να εξηγεί

Αν αυτό ζωή το λένε

Δε γεννήθηκα γι' αυτή

Γι' αλλού εγώ έχω φτιαχτεί

Εγώ ανάσαινα ζωές

Απ' τη δικιά μου πιο πολλές

Γι' αυτό παράσταινα μορφές

Που ζούσαν σ' άλλες εποχές

Και το διασκέδασα

Που κατασκεύασα

Τον κόσμο μου σε μιαν αναπνοή

Και η αξία μου

Στην ασφυξία μου

Απ' τις ανάσες μου η πιο πραγματική ..

Μ'αρέσει να παίζω με την φωτιά! Οσο περισσότερο με καίει τόσο εγω φωνάζω κι άλλο.. Είναι το παιχνίδι μου.. !

''Γεννιόμουν και πέθαινα κάθε μέρα, ώρα και στιγμή..''

  
        .. ''Δεν άντεχαν να με κοιτούν κατάμματα, μη τύχει και τους κλέψω τη ψυχή τους..''

              ''Αγαπήθηκα, αγαπήθηκα πολύ, μα μπορεί ποτέ κανείς να φαντασθή ότι λυπόμουνα βαθειά όταν καταλάβαινα ότι μ' αγαπούσαν;'' 

'' Τον ιδανικό μου έρωτα θαρρώ τον έζησα στη φαντασία μου..''

''Πολλοί λέγαν ότι ζούσα μες στο κεφάλι μου.''

''Ξεφυλλίζω τα τετράδια του μυαλού και κυττάζω πίσω. Όλα ζητάω τα χαμένα, τις μικρές στιγμές, τον αγαπημένο.'' 

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ