Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

H ''αναμνηση''



Είναι μέρες που απεγνωσμένα προσπαθείς να φέρεις στο μυαλό σου μια ανάμνηση. Σε πλημυρίζει η νοσταλγία, για μια αόριστη ανάμνηση. Είναι ένα χάδι η μια φυγή. Είναι ένα φιλί η κλάμα? Μπερδεύει το μυαλό σου το πριν και το μετά , το αληθινό με το φανταστικό, το ψεύτικο. Αλλά είσαι σίγουρη , αυτή η ανάμνηση υπάρχει , ζει μέσα σου καιρό πολύ. Βγαίνει και σε κομματιάζει.  Με κομματιάζει η ανάμνηση σου , όχι εσύ. Εσένα σε αγαπώ με όλες τις  αγάπες που έχω. Αλλά η ανάμνηση σου με σκοτώνει. αργά και βίαια. Με κουρελιάζει, και κάθε φορά σηκώνομαι και προσπαθώ από τα κουρέλια να βγάλω κάτι, έναν άνθρωπο κύριος που στέκεται στα δυο του πόδια. Όχι εσύ προς θεού. Εσύ είσαι το παΐδι μου, η ανιδιοτελείς αγάπη μου, η απόδειξη ότι μπορώ να αγαπήσω. Έρχεται η μέρα που θα σε δω. Και τότε θα σκοτώσουμε μαζί την ανάμνηση αυτή και θα μείνουμε οι δυο μας. Και αν αγάπη μου αυτό ποτέ δεν γίνει δεν πειράζει, θα μείνω εδώ να μαζεύω τα κουρέλια μου κάθε φορά που θα με επισκέπτεται 

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Τι μετράω.?



Μετράω θαύματα. Η θύματα. Η μόνο ένα, θύμα, έμενα. ?
Είμαι εγώ τελικά? Η εσύ.. η ο κόσμος? Η αυτός πάλι? Ποιος είναι τελικά υπεύθυνος για αυτό το πλάσμα?
Κάποτε περίμενα να έρθεις. Τώρα πια απλά περιμένω  να φύγω εγώ.
Υπάρχουν τραύματα που διαπερνούν το σώμα. Τρύπα μπαίνει-τρύπα βγαίνει.. Υπάρχουν και τα αλλά όμως. Δεν έχω τρύπα εξόδου, άρα κάπου εδώ μέσα περιφέρεσαι. Και όσο και να σε παρακαλάει η κάρδια να μείνεις μακριά όλο εκεί συχνάζεις.
Θα σου ανοίξω τρύπα να βγεις. Θα βγεις όμως.?

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Με βλέπεις ..?



Άμα με θες είμαι εδώ. Πρόθυμη να σου δείξω όλες τις καταστροφικές μου πλευρές. Όχι να αλλάξω, να δείξω μόνο
Προχωράς  και κάτι περιμένεις κάτι να συμβεί. Κινείσαι και θεωρείς πως όλα κινούνται μαζί σου, με το δικό σου ρυθμό.. δεν κάνεις καν τον κόπο να κοιτάξεις πίσω σου να δεις, να συνειδητοποιήσεις πως δεν κινείται καθόλου κάνεις , κάνεις μαζί σου
Τι να σου κάνει ο χορός όταν δεν ξέρεις να χορεύεις..ή η αλήθεια όταν δεν θες να την ακούς..ή η αγάπη όταν δεν ξέρεις να αγαπάς ?
Ο τοίχος ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία μερικές φορές δεν είναι τόσο μεγάλος και ψηλός….