Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

ΟΛΑ η ΤΙΠΟΤΑ το ίδιο και το αυτό..



Και νιώθω δυστυχισμένη.. η μήπως όχι.. πολύ βαριά λέξη η  ΔΥΣΤΥΧΪΑ! Οι μέρες είναι τόσο παράξενες.. τόσο που μπερδεύομαι.. τι είναι δυστυχία? Το κλάμα? Μα κλαίμε και όταν χαιρόμαστε..  εγώ δεν κλαίω, αλλά θέλω. Νομίζω δηλ.
Δεν μπορώ να βρω την πηγή αυτού του περίεργου συναισθήματος.. είναι φόβος? Ίσως..  είναι ανασφάλεια? Δεν νομίζω..  
Και όταν τα έχεις όλα, πως καταλαβαίνεις πως αυτό που έχεις είναι το ΟΛΑ? Και πως πείθεις την ψυχούλα σου να μην αναζητάει κάτι καλύτερο.. κάτι περισσότερο .. κάτι ποιο μαγικό.. στο κάτω κάτω κοριτσάκι είμαι, μπορεί να μην είχα την ποιο αθώα παιδική ηλικία αλλά κάπου εκεί ανάμεσα στην αναζήτηση των απαντήσεων και των αμέτρητων γιατί  το μυαλό μου ξέφευγε για λίγο στην σταχτοπούτα και στην ωραία κοιμωμένη. Νοώντας πως θέλοντας και μη το παραμύθι είναι μέσα μου..μέσα μας.. οπότε αυτό το ‘’μαγικό’’ η ψυχούλα μου αναζητεί ανάμεσα στο χάος.. αλλά έλα που αυτό που δεν ξέρει είναι πως αυτό που τόσο απεγνωσμένα ψάχνει δεν υπάρχει.. η μάλλον υπάρχει αλλά σε άλλη μορφή.. με τι μούτρα να της πω πως ότι καλύτερο υπάρχει εκεί έξω αυτή το είχε.. δεν υπάρχει άλλο..ποιο μαγικό από την απλότητα και το απλό συνηθισμένο καλό.. Μια φίλη έγραψε σαν στάτους του μπλοκ της, δεν ξέρω αν είναι δικό της η όχι αλλά ταιριάζει απόλυτα στην συζήτηση μου με την ψυχούλα: ‘’ Έκλαιγα γιατί δεν είχα παπούτσια μέχρι που είδα κάποιον που δεν είχε πόδια..’’  

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ετσι έχουν τα πράγματα..


Δεν ξέρω αν πραγματικά παρατήρησες  κάτι διαφορετικό..
Δεν ξέρω αν πραγματικά παρατήρησες ότι έχω φύγει..
Κάνει κρύο και βραδιάζει και οι νύχτες παρατείνονται.
Και δεν ξέρω αν πραγματικά έχεις καταλάβει ότι έχω φύγει εδώ και καιρό.
Δεν ξέρω αν παρατήρησες ότι κάτι λείπει.. όπως ο ήλιος τον Αύγουστο ,  τα φύλλα το φθινόπωρο.. τα ρούχα από το πάτωμα.. γιατί έκλεισα την πόρτα πίσω μου αθόρυβα.. για να μην σε ‘’ξυπνήσω’
.. Και αυτά που μας κρατάνε χώρια με κάνουν ποιο δυνατή..
.. Και αυτά που με κάνουν  ποιο δυνατή με κάνουν να είμαι μόνη..

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Παραμυθακι...

Θα σου πω το ποιο ωραιο παραμυθι.. θα γινω η πριγκιπισσα σου .. desperate housewife σου.. Διαλεξε τι θες.. οτι θες εγω θα γινω.. Θα σου πουλησω το ποιο ωραιο παραμυθι για να σαι εσυ καλα.. Θα σαγαπω τοσο πολυ που δεν θα θελεις αλλο.. ολα θα τα κανω ροζ.. Ποτε δεν πιστευα οτι το ροζ αρεσει στους αντρες.. θα σου πουλησω παραμύθι με χαπι εντ.. ετσι για να εισαι ευτυχισμενος και μαζι με σενα και εγω.. Διαλεξε οποιο παραμυθι θες εσυ, ξερω να τα προσποιουμαι ολα!